Snoopy /Garfield reizen mee. nl

Spanje trip maart 2019 (9)

20-3-2019 Toledo (E) à Burgos (E)

Vanochtend blijkt het zonnetje weer te schijnen, maar de temperatuur is nog best fris. Even de laatste dingen doen voor vertrek en dan weer op weg richting noorden. Bij het plaatselijke benzinestation kopen we een vers broodje en na wat lokale wegen zitten we weer snel op de snelweg richting Madrid. We hebben gepland om een lunch en tussenstop te maken bij – het inmiddels omstreden – monument Valle delos Caidos ( vallei der gevallenen van de Spaanse burgeroorlog) iets ten noorden van Madrid in de buurt van El Escorial . Generaal Franco heeft dit monument  laten uithakken in de rotsen tussen 1941 en 1959, maar gezien de rol van Franco en de omstandigheden waaronder dit monument is gerealiseerd is de Spaanse overheid hier thans minder gecharmeerd over. Als onze navigatie ons dit punt aanwijst komen we bij een grote stenen toegangsmuur met een aantal doorgangen. De rechtse en linkse poort zijn duidelijk te klein voor een camper en de middelste doorgang heeft verkeersborden verboden voor alle verkeer en een pion op straat. Er staan ook diverse politiewagens geparkeerd en we raken hierdoor in verwarring; daarnaast  is er geen parkeergelegenheid en daarom kiezen voor terugrijden naar de doorgaande weg. Een (historische) vergissing of….??? We vinden het jammer dat we dit monument niet hebben kunnen bezoeken, maar binnen 10 minuten zitten we weer op de snelweg en vervolgen we onze trip. Na een poos kiezen we een parkeerplaats voor de lunch en genieten hier van ons verse broodje van Toledo. Als ik tijdens het eten even naar buiten kijk zit er een volwassen man met de broek op zijn schoenen in de berm. Zie ik dat goed….??? Jawel, hij zit daar schaamteloos zijn behoefte te doen!!! Even later stapt hij weer in zijn personenauto (Frans of Duits kenteken); duidelijk iemand die overal schijt aan heeft haha! Na de lunch vertrekken we weer richting Burgos voor de volgende stop. Het landschap is gevarieerd, dan weer bergachtig en rotsige bodem, dan weer vlakker en agrarisch bewerkt. Het weer is prima, nl. zonnig zij het wat frisser dan we gewend waren in Benidorm. De reis verloopt verder voorspoedig en rond koffietijd doen we even een pauze voor brandstof tanken, wat drinken en een sanitaire stop bij een benzinestation. Tegen het einde van de middag arriveren wij in Burgos, waar de bordjes voor Camping Fuentes Blancas ons snel in de juiste richting wijzen. Aangekomen op de camping blijkt de receptionist prima Nederlands te spreken, alhoewel hij in Spanje geboren is. Het is best druk op de camping en er staan buitengewoon veel Britten met campers en caravans. We genieten lekker van een drankje en een heerlijke avondmaaltijd. Morgen gaan we Burgos verkennen met buslijn 27 voor € 1,20 per persoon!

21-3-2019 Burgos (E) en Camping Fuentes Blancas

Omdat er nachtvorst is aangekondigd hebben we de verwarming in de camper vannacht maar aangelaten, want een compleet lege schoonwatertank (vorstbeveiliging) zaten we niet op te wachten. Bij het opstaan blijkt het zonnetje weer al te stralen, zij het dat de buitentemperatuur nog niet echt gezellig blijkt te zijn. De douches blijken goed warm te zijn, maar de afregeling van warm en koud moet even goed afgestemd worden. Er is een lekker vers broodje verkrijgbaar in de kleine campingwinkel en daarna gaan we aan het ontbijt. We willen met de bus naar Burgos en de eerst passende bus vertrekt om 12.45 uur, waardoor we nog wat tijd hebben om even op gang te komen. Als we even voor 12.45 uur bij de bushalte buiten de camping staan blijken er nog 2 stellen richting Burgos te willen. Binnen 20 minuten staan we op Plaza d’ Espagne, het eindpunt, en kunnen we onze stadstrip beginnen gewapend met een stads plattegrond van de camping. Burgos was voor Madrid de hoofdstad van Spanje en de bakermat van het Castiliaanse koninkrijk, dus we hebben de verwachtingen hoog gespannen. Op het Plaza d’Espagne maken we wat foto’s en zien de Iglesias de San Lesmes, een fraaie kerk die echter niet open blijkt te zijn. We vervolgen onze trip richting het Plaza Mayor, waar naast het gemeentehuis ook allerlei andere fraaie panden te bewonderen zijn. Onderweg komen we langs Iglesia de San Lorenzo, waar een heilige mis aan de gang is. We schuiven stilletjes in 1 van de banken aan en maken ondertussen wat foto’s. Na de mis maken we de toer af en verlaten de kerk. Binnen enkele minuten staan we bij de kathedraal van Burgos aan het Plaza de Santa Maria. We kopen een ticket en krijgen een audio toestel met Nederlandse voorlichting. Wat een prachtige kerk, wat een rijkdom en dus ook zeker de moeite waard om te bezoeken. Tijdens onze trip luisteren we natuurlijk naar de audio en maken ondertussen een veelvoud van foto’s. Na de kathedraal lopen we verder door Burgos en zien talrijke schitterende bouwwerken en de imposante Rio Arlazon   (rivier), die zich als het ware door Burgos wurmt. Ondertussen is het tijd voor een drankje en een pauze en we nemen plaats op een terras nabij de Puente de Santa Maria. Na wat geharrewar bestellen we een koffie met melk, wat later een soort latte macchiato blijkt te zijn. Heerlijk in het zonnetje genieten we van ons drankje, terwijl een Spaans onderhoudsteam zich installeert met een hoogwerker auto voor onderhoud van de lantaarns. Het verloopt allemaal volgens de ARBO normen in mijn optiek, maar kost ook de nodige tijd. Na de koffie vervolgen we onze voettocht door Burgos en gaan richting  het Plaza d’Espagne voor de bus. Ondertussen maken we ook diverse foto’s van indrukwekkende taferelen en gebouwen. Van het vele sletteren zijn we danig moe geworden en dus blij als we door de bus weer op de camping worden afgezet. Tijd voor een biertje in het zonnetje bij de camper. Daarna nog wat kampeerhandelingen en natuurlijk het avondeten. Morgen vertrekken we weer naar het n

Spanje trip maart 2019 (8)

18-3-2019: Benidorm (E) – Toledo (E)

Als ik vanochtend de camper uitstap om een broodje te gaan kopen in de supermarkt op de camping, merk ik dat er een frisse wind staat, de lucht zwaar bewolkt is en de toppen van de bergen in een nevel gehuld zijn. De temperatuur blijft vanochtend steken op 15 graden en staat in schril contrast tot gistermiddag met 29 graden. In de supermarkt blijken nog slechts 2 broodjes voorradig te zijn en het is pas 8.30 uur en ik behoor tot 1 van de 2 gelukkigen in de winkel die er 1 kunnen kopen. Terug bij de camper gekomen starten we met onze activiteiten om op de ruimen en ons vertrek voor te bereiden. Als alles is afgerond willen we nog even een handje schudden met onze Nederlandse camperburen Gerrit en Lenie. We worden uitgenodigd voor een kopje koffie en dat slaan we niet af, want daar zijn we eigenlijk wel aan toe. We kletsen nog even bij en drinken onze koffie op om dan toch echt afscheid te nemen. We stellen vervolgens onze navigatie in op Toledo en vertrekken richting de slagboom van de camping. Onze route gaat in eerste instantie door een bergachtig gebied met diverse fraaie dorpen en stadjes die als het ware tegen de bergen zijn geplakt. Af en toe begint het even te regenen en merken we tijdens het rijden, dat er toch een flinke wind waait. Wanneer we een stuk verder zijn gereden is het landschap ondertussen vlakker geworden en zien we diverse velden met druivenstruiken en fruitbomen. Ook zijn er akkers, die ondertussen al een ontluikend groen gewas laten zien. De bebouwing is beperkt, want er zijn meer dorpen dan steden en soms zien we alleen hier en daar boerderijen. Als we rond het middaguur stoppen om te lunchen breekt de zon door de wolken en dan ziet de wereld er toch weer wat gezelliger uit. Aan het begin van de middag hebben we even telefonisch contact met dochter Cindy, die verteld dat er in Utrecht een mogelijk terroristische daad is gebeurd, maar weet nog niet veel details. Tijdens onze verdere reis blijft het zonnetje schijnen en de lucht is nagenoeg onbewolkt. We hebben vandaag 4 baan wegen en dus vordert onze tocht goed. Als we onderweg een wissel van bestuurder willen doen en we de snelweg zijn afgegaan zien we een groot bord “Carrefour” en besluiten we onze voorraden aan te vullen. We kunnen alles vinden wat op ons lijstje staat en vullen tot slot nog even onze brandstoftank. We gaan weer verder op weg en bereiken aan het begin van de avond Camping El Greco aan de rand van Toledo. Als we geïnstalleerd zijn zetten we de TV aan, want we zijn benieuwd wat er in Utrecht is gebeurd en wat de stand van zaken is. Wat een verschrikkelijk nieuws! ’s Avonds besluiten we om de volgende dag Toledo te bezoeken.

19-3-2019: Toledo (E) en Camping El Greco

Bij  het opstaan blijkt het weer een zonnige dag te zijn, zij het dat de temperatuur stukken lager is dan de voorbije dagen in Benidorm, maar we hebben niets te mopperen want het is nog steeds top weer. Na de lunch gaan we richting de bushalte buiten de camping en op het tijdstip van de bus regeling arriveert lijn 72. Voor € 1,40 per persoon kunnen we een enkele reis maken naar het historische centrum van Toledo; da’s geen geld vinden we. De chauffeur laveert zijn bus door de steeds smallere straten van het centrum van Toledo en binnen een kwartier arriveren we. Toledo is een van de oudste steden van Spanje en ligt boven op een berg. De rivier Tagus vormde een natuurlijke bescherming voor de stad en deze werd aangevuld met stadsmuren, die we vanuit de bus al hebben kunnen waarnemen. We oriënteren ons even op de kaart en rekening houdende met de diverse steile straten kiezen we voor een rondrit met het toeristentreintje. Als iedereen is ingestapt en het treintje vertrekt, blijkt het niet zo eenvoudig te fotograferen, want het wegdek heeft nogal wat hobbels en vering van het treintje vangt deze nagenoeg niet op. Met kunst en vliegwerk proberen we toch de nodige plaatjes te schieten en ondertussen luister ik naar de audio met achtergrond informatie over de rit. Helaas zit in de 15 aangeboden talen geen Nederlands, maar met Engels kan ik me ook uitstekend redden. We zien onderweg allerlei fraaie bouwwerken en na een ritje door het centrum verlaten we de stad en rijden we om de stad heen, zodat we ook een fraai beeld krijgen van de stad op de rots. Halverwege de rit wordt er ook gestopt en kunnen we uitgebreid fotograferen, maar vergeet ik bij het uitstappen dat ik een paar oortjes in de audio heb en breekt het snoertje af. Toledo is een bijzonder fraaie stad met meer dan 30 kerken en kloosters. De kathedraal van Toledo is een van de belangrijkste gotische kathedralen van Spanje en werd gebouwd tussen 1227 en 1493. Na ons rondje Toledo gaan we even een lekkere koffie halen op het Plaza Zocodover, waar diverse horeca zaken zijn gevestigd. Het zonnetje schijnt, maar er zit toch een frisse wind, dus blij dat we een lekkere vest hebben aangetrokken. Na de koffie gaan we het centrum te voet wat beter verkennen en brengen ook een bezoekje aan de kathedraal. Officieel wordt aangekondigd, dat fotograferen verboden is, maar we hebben alleen een paar keer op onze mobiel op een wit knopje gedrukt. De gehele kathedraal kunnen we niet bezoeken, want er staat een metalen hekwerk en door de Spaanse medewerker worden we niet toegelaten. Achter het hek lopen diverse mensen, waarschijnlijk georganiseerde groepsrondleidingen. De diverse fraaie winkeltjes in de straten verkopen vaak allerlei toeristische artikelen, waarbij opvalt dat er erg veel messen en zwaarden te koop zijn. Als je als ridder wilt beginnen kun je hier zeker aan je trekken komen. Aan het einde van de middag gaan we weer richting bushalte en terug naar de camping. Morgen trekken we weer verder richting noorden met als reisdoel Burgos.

Spanje trip maart 2019 (7)

14 t/m 17-3-2019 Benidorm (E) en Camping Armanello

Donderdag 14-3: ’s Morgens even om een vers broodje in de supermercado (supermarkt) op de camping. Ik heb geluk, want er blijkt nog maar 1 stokbroodje op voorraad. Blijkbaar vandaag veel klanten of het inkoopbeleid is aan de magere kant. We kunnen vanochtend al lekker buiten ontbijten, want het zonnetje schijnt lekker tegen een strak blauwe lucht. De temperatuur gaat oplopen tot zo’n 21 graden en da’s best lekker. Na het ontbijt genieten we nog lekker van het zonnetje en ook de koffieronde zitten we lekker buiten. Onze katten genieten zichtbaar van hun vrijheid (aan de lijn) nabij de camper. We kijken uit op 2 schitterende Goldwing motoren van onze Nederlandse overburen, die blijkbaar overwinteraars zijn. Als we een praatje maken blijkt de 2 wieler van meneer en de 3 wieler van mevrouw. Echt stoere mensen uit het oosten van het land met dito machines, zeker wanneer je rekening houdt met de handicap van meneer (2 beenproteses). Ondanks dat we de camper een grote wasbeurt hebben laten geven, blijkt deze nu er alweer aardig smerig uit te zien. Jammer, maar we gaan niet uitgebreid de camper wassen in dit korte verlof. Ik haal de fietsen van het fietsenrek af en zet ze gereed voor vanmiddag. Als we geluncht hebben is het tijd om op pad te gaan en bij de receptie proberen een stadplattegrond te halen vangen we bot, want het is per slot van rekening siësta. Met behulp van Google Maps beginnen we onze fietstocht richting de stad / de boulevard. Fietsen in Spanje is toch wel een dingetje, want fietspaden zijn er niet zo erg vaak of soms houden ze gewoon op en gaan we maar op de weg rijden. Er zijn ook fietsers die het trottoir als hun domein zien en dus apen we die zo nu en dan na als het verkeer druk is. Onderweg passeren we een aantal terrassen, die overbevolkt zijn door rumoerige Britten. Ook zien we diverse bedrijven die scootmobiels verhuren, blijkbaar een lucratieve business hier want het wemelt van de “Benidorm bastards”. Er blijken ook tandem schootmobiels te bestaan en menig stel (wel of niet gehandicapt of slecht ter been) sjeest door de straten en over de boulevard. We passeren legio flats/appartementen en hotels, waarbij de touringcars af en aan rijden en dus blijkt dat de toeristenindustrie hier heel belangrijk is. Blijkbaar heeft Benidorm na Parijs het hoogste aantal hotelbedden van Europa. Hadden wij in L’Estartit een toeristenstadje in winterslaap, in Vlanova i la Geltru een stadje dat ontwaakte vanuit de winterslaap, welnu in Benidorm is alles al ontwaakt. Zelfs op het strand zitten al mensen te zonnen en worden stoelen en parasols verhuurd. Benidorm is een stad met zo’n 70.000 inwoners, wat in de zomer kan oplopen tot zo’n 500.00 mensen. Benidorm is na Madrid en Barcelona de meest populaire stad van Spanje. We lopen met onze fiets aan de hand langs diverse winkels en winkeltjes en hun waren staan al ruim uitgestald voor het kooplustige publiek. Ik laat me verleiden om een 2 tal zomershirts met leuke prints te kopen, maar Godelive houdt voor haarzelf vandaag nog even de hand op de knip. Het valt ons op dat bijna om de 100 meter een pinautomaat staat. Blijkbaar moet dit het publiek stimuleren om regelmatig “flappen te tappen”. Wat later op de middag vinden we het tijd voor een drankje en strijken neer op een gezellig terras, waar we 1 liter sangria van het huis bestellen. We kunnen nu gaan mensen kijken en we zien mensen van allerlei leeftijden wandelen, fietsen of per scootmobiel passeren. De jeugd voegt er nog de skateboards en een soort snelle stepjes of mini scootertjes bij om het wandelende publiek soms met hoge snelheid te ontwijken. De pratende passanten blijken van Britse, Duitse, Franse, Nederlandse en Spaanse komaf te zijn, dus een mengelmoesje van nationaliteiten. Als de zon weer begint te zakken gaan we weer op de fiets richting camping. Tijd voor een snelle avondmaaltijd uit het afhaalrestaurant op de camping en een avondje nagenieten in de camper.

Vrijdag 15-3: Vandaag hebben we een rustdag ingepland en dus slapen we iets langer. Bij het ontwaken schijnt er weer een schitterend zonnetje en dus weer buiten ontbijten. Als ik in de campingwinkel een broodje ga halen, dan blijkt het brood al uitverkocht!!?? Dan maar wat anders voor het ontbijt en dat lukt dankzij ons ruime inkoopbeleid van diverse andere zaken, zoals fruit, yoghurt, muesli en rijstwafels. De weersverwachtingen voor de komende dagen zijn uitstekend, want het wordt nog warmer. We besluiten nog een paar nachtjes extra te boeken, want dit is echt genieten. We willen een kleurtje opdoen nu de gelegenheid er is en dus haal ik voor Godelive haar ligbedje tevoorschijn. De zonnecrème met factor 30 wordt rijkelijk gesmeerd en onder het genot van een lekkere bak koffie lezen we allebei een boek. Ook ’s middags doen we rustig aan en houden we net als de Spanjaarden siësta. Wat later in de middag maken we even kennis met onze Nederlandse buren, die met hun camper zijn gearriveerd. Zij zijn ook op 1 maart uit Nederland vertrokken, maar hebben onderweg nog niet echt kunnen genieten, omdat mevrouw ziek was geworden en zelfs 5 dagen in het ziekenhuis in Frankrijk heeft gelegen. Ze voelt zich nu wat beter, maar moet in Benidorm weer naar een specialist voor nader onderzoek/controle. Vervelend allemaal en zeker op vakantie, want dan wil je eigenlijk toch genieten. We sluiten de dag af met een lekker drankje in de laatste zonnestralen van vandaag en ik ga aan de slag met de avondmaaltijd. Deze keer “een beetje van mezelf en een beetje van Maggi” zeg ik dan maar om een reclame slogan te citeren.

Zaterdag 16-3: Alweer een nieuwe dag in het zonovergoten Benidorm. We willen vandaag toch weer wat genieten van het mooie weer, maar zeker ook nog even Benidorm in. We moeten wat kleine inkopen doen en mijn haar begint ondertussen weer de lengte te krijgen, dat er krulspelden in zouden kunnen. ’s Morgens doen we weer lekker rustig aan, ontbijtje, koffie, boekje lezen en ons velletje bijkleuren. Na de lunch pakken we weer de fietsen en gaan weer richting stad. We nemen nu een andere route en komen ergens midden op de boulevard uit. We strijken neer op een stapel houten vlonders en genieten lekker van het mooie weer en het uitzicht. Het strand is al redelijk bezet, maar in zee is er nog geen enkele activiteit. Na een poosje gaan we op zoek naar een supermercado en vinden we een soort buurtsuper nabij de boulevard. We kopen wat zaken, zodat we de komende dagen weer even vooruit kunnen en wat verder op de boulevard valt mijn oog op een bord “barber shop” in een zijstraat. Gauw even gaan neuzen en jawel, het is een kapsalonnetje en de kapster heeft tijd. De zittende klant wordt binnen een kwartiertje “geknipt en geschoren” en het resultaat is goed, waarna ik aan de beurt ben. Haar buitenlandse vocabulaire reikt niet verder dan “yes” en “no”, dus dat wordt een uitdaging. Met gebaren en wat Spaans vraagt ze hoe ik het wil en gaat aan de slag. Af en toe zegt ze wat in het Spaans, maar ik snap er geen hout van. Ze heeft natuurlijk in de gaten dat we toeristen zijn en vraagt “camping?”. Ik bevestig dat met “si” (ja) en voeg de naam “Armanello” toe. Ze probeert de conversatie te vervolgen, maar al snel moet ik afhaken en zeg “nice” (leuk) en steek mijn duim omhoog. Binnen 20 minuten ben ik geknipt en voorzien van wat gel in mijn haar en dat alles voor € 10,00. Ondertussen is het eind van de middag en zetten we koers richting camping voor een welverdiend drankje en even rust. Ons oriëntatie vermogen om het zonder Google Maps te doen blijkt toch niet afdoende, dus maken we een “toeristische” fietsroute totdat ik de moderne elektronica weer inschakel en we weer snel op de goede weg zitten. Benidorm is leuk en smaakt naar meer, dus morgen weer.

Zondag 17-3: Vandaag onze laatste dag op deze camping en in Benidorm. De weersvoorspelling geeft 27 graden aan, dus tijd om te genieten en niet te zware inspanningen te doen. Ik heb ondertussen wat zonneallergie op mijn bovenarmen opgelopen en kies dus maar een shirt met lange mouwen vanochtend. Na de eerste ochtendzon draaien we toch maar de luifel uit voor wat schaduw en lezen we lekker verder in ons boek. Na de siësta willen we al wat dingen opruimen, de voorruit van de camper wassen en wat vers water bijvullen. Als dat allemaal gebeurd is gaan we weer met de fiets richting stad. Het blijkt ondertussen aardig warm te zijn geworden, nl. 29 graden. We laveren deze keer als geroutineerde Spaanse fietsers door de stad en komen weer bij de boulevard. We rijden deze nu helemaal af om bij het oude Benidorm centrum, dat op een rots is gebouwd, aan te komen. Een stukje stad dat zeker de moeite waard blijkt te zijn. De 18e-eeuwse parochiekerk van San Jaime blijkt in het front compleet versierd met bloemen. We gaan ook even binnen kijken en ook dit blijkt de moeite waard te zijn. De rots van Benidorm verdeelt het strand in 2 delen, nl. het Levante-strand (het "nieuwe" Benidorm) en het Poniente-strand (het "oude" Benidorm). Het historische centrum is het oude vissersdorp. Benidorm heeft nog een derde - kleiner - strand: Mal Pas direct bij de rots. We maken de nodige foto’s en strijken dan neer op een zonnig terrasje voor een koel drankje. Een poosje later fietsen we de boulevard van het Levante-strand weer af en stuiten op een optocht van mensen in traditionele klederdracht met begeleiding van een band. Een schitterend gezicht en heel veel mensen op de boulevard maken foto’s net zoals wij. Ook lopen er opvallend veel mensen in groene kledij en blijkbaar heeft dit met Sint Patrick's day te maken, een van origine Ierse feestdag. Als de optocht is verdwenen kiezen we een restaurant met terras om een hapje te gaan eten en dat is deze keer de Blauwe Walvis. Op de boulevard zijn diverse restaurants en ieder heeft zo zijn eigen insteek om mede Europeanen te lokken naar hun “eigen” Duitse, Britse, Italiaanse, Belgische, Nederlandse of……. Restaurant. We worden in het Nederlands aangesproken en we kiezen voor het dagmenu “frietjes, salade en kibbeling”. Het smaakte uitstekend en dat gold ook voor de huisgemaakte sangria. Ondertussen is het begonnen met schemeren en dus bestijgen we weer ons stalen ros en gaan richting camping met assistentie van Google Maps. Onze katten heten ons weer welkom, want ook zij menen een lekker diner verdiend te hebben. We gaan morgen weer wat noordelijker, want het einde van deze vakantie komt toch weer in zicht. We zetten morgen koers richting binnenland en wel naar de stad Toledo. De weersverwachtingen zijn op zich goed, maar het wordt stukken frisser dan vandaag, nl. zo rond de 16 graden.



Spanje trip maart 2019 (6)

12-3-2019: Camping Devesa Gardens

Gisteravond was ik nog laat bezig met mijn reisblog en toen het klokje al twaalf uur had getikt kwam er al een app-je binnen met een verjaardag felicitatie. Ja, vandaag wordt ik 65 jaar en voor het eerst zijn we niet thuis om dit te vieren, maar vieren we het met z’n tweetjes. Het verhaal is af, maar de foto’s willen niet vlotten, dus kap ik ermee, want het is tijd om te gaan slapen. De volgende ochtend wordt ik gefeliciteerd door mijn vrouwtje Godelive en willen we buiten ontbijten. We doen vandaag wat relaxed, want het is/wordt prachtig weer en daar willen we een graantje van meepikken. Wat een luxe om in korte broek en T-shirt gewoon lekker buiten te ontbijten. Naast ons is inmiddels een Zwitserse vrouw met een VW buscamper komen staan. Zij heeft 2 honden bij zich en vertelt, dat ze vorig jaar de buscamper heeft gekocht en er nu 1 jaar mee door Europa wil trekken gedurende haar sabbatical leave (onbetaald lang verlof). Ze heeft al een stuk Italië gehad en de eilanden Corsica en Sardinië. Nu is ze bezig met haar Spanje toer en als het weer wat beter wordt dan trekt ze verder noordelijker. We gaan lekker aan de koffie en ook onze katten genieten van het mooie weer, want die mogen buiten (aan de lijn). Op de achtergrond horen we het geluid van een kettingzaag en er blijken een aantal bomen gerooid te moeten worden op de camping. Geluid is niet echt gezellig, maar een camping die een geheel jaar open is moeten tenslotte ook onderhouden worden. Zoon Rob belt om mij te feliciteren en om even bij te kletsen met pa en ma. Vanmiddag moet hij weer op dienst. Tegen de middag lopen we richting de campingwinkel en halen daar lekkere croissants voor de lunch. Terug bij de camper blijken er al de nodige felicitaties in de whatsapp en op Facebook binnengekomen te zijn. Ik geef snel even een “like” of stuur een bedankje. Na de lunch is het even tijd om te zonnen en dus even goed insmeren. Wanneer we zo in het zonnetje zitten krijgen we last van de zgn. “after lunch dip” en vallen we allebei in slaap. Als we na een tijdje wakker worden dan blijken we al een kleurtje gekregen te hebben, maar gelukkig nog niet verbrand. We zetten een kop thee en nadien gaan we een rondje maken over de camping / het vakantiepark. Er blijken een heleboel vakantiebungalows te zijn, een restaurant, een groot zwembad met ligweide, een midget golfbaan, speelvelden, een kinderboerderij en een manege. Aan het einde van de camping loopt een kanaal richt het meer van l’ Albufera en ’s zomers kun je daar met een boot heen. Op dit moment is het nog erg rustig en blijken de meeste voorzieningen nog gesloten. Het restaurant is wel geopend en we besluiten daar vanavond uit eten te gaan. Wanneer we terug wandelen over het campingterrein zien we veel kampeerders vanuit het Verenigd Koningrijk (Engeland en jawel ook 1 uit Schotland met letters SCO in plaats van GB), een aantal Zweden, Belgen, Fransen, Denen, Zwitsers, Nederlanders en ook best veel Duitsers. We nemen een aperitiefje bij de camper en maken ons daarna gereed voor het etentje. Het is nog niet echt druk in het restaurant, maar worden vriendelijk ontvangen en krijgen de kaart. Na wat puzzelen besluiten we te gaan voor het Spaanse tapas menu, want we zijn tenslotte in Spanje. We laten ons verrassen door de verschillende gerechtjes, zoals Ensaladilla Rusa, Croquetas de la Iaia, Provolone a las Brasas en Puntilla die best goed smaken. In het restaurant wordt in gebeld door dochter Cindy om mij te feliciteren. We houden het gesprekje kort en spreken af op een later moment weer even te bellen. Als de Patatas Bravas en de Chori-Morci Criolos con Chimichurri op tafel komen fronzen we onze wenkbrauwen, want die ene zwarte worst lijkt wel erg veel op bloedworst en da’s niet onze favoriet. De bloedworst kan ons toch echt niet bekoren en dus wordt deze niet gegeten. De andere worst blijkt ook aardig vet en dus laat Godelive deze ook aan haar voorbij gaan. De meeste dingen smaakten prima, dus weer een ervaring rijker. Teruggekomen in de camper praten we nog wat na en maken de reisplanning voor morgen. Daarna maak ik de foto’s voor de reisblog in orde en laat daarmee de mensen thuis weer meegenieten van onze ervaringen…haha.

13-3-2019 Valencia (E) – Benidorm (E)

Terwijl we nog slapen gaat ’s morgens de telefoon van Godelive af en Cindy blijkt aan de lijn via videobellen tezamen met onze kleinkinderen Jennifer en Stefan. Met een beetje regie van mama feliciteren ze opa met zijn verjaardag. Daarna zijn ze een beetje druk en vliegen de “opa en oma” kreten ons om de oren. Videobellen vinden ze erg leuk, maar ze raken dan ook een beetje uitgelaten in doen en laten. Na het belletje van Cindy beginnen we aan onze dag, opstaan, de katten etc.etc. We willen vandaag richting Benidorm, want we hebben er al veel over gehoord en gezien op TV, maar we zijn er nog nooit geweest. Als alle persoonlijke en camper rituelen zijn afgerond checken we uit en gaan op weg. We nemen de kustweg en willen een lunchpauze houden in Denia (genoemd naar de Godin Diana), een historisch vissersplaatsje. Het stadje ligt aan de voet van een 800 meter hoge berg met daarop een historische burcht. Rond het middaguur arriveren we op een parking aan het strand en nabij de haven. We blijken niet de enige camper te zijn, want er staan er zeker een dertigtal. Op het strand al een paar voorzichtige strandgangers, maar nog zonder badkleding. Het zonnetje schijnt lekker, maar er staat best een frisse wind. We lunchen in de camper en gaan daarna een frisse neus halen op de boulevard van Denia. Er is op de terrasjes al enige bedrijvigheid, want er worden drankjes gedronken en ook geluncht. In de jachthaven is het nog wat stiller en bij het vissers deel eveneens, want de meeste boten zijn blijkbaar uitgevaren. In Denia kun je via de ferry van Balearia naar Mallorca of Menorca varen, maar dan is niet voor ons nu. We maken wat fotootjes en lopen via de terrasjes op de boulevard weer terug richting camper. Godelive neemt nu het stuur over en voert ons richting Benidorm over een bergachtige kustweg met veel bochten en diverse snelheidsbeperkingen. Rond 16.00 uur arriveren we op Camping Armanello in Benidorm en we mogen een plekje uitkiezen. Als we zijn geïnstalleerd nemen we nog snel wat zonnestralen mee onder het genot van een lekker drankje. We hebben het verdiend zeggen we dan maar. Als we om ons heen kijken blijken er erg veel Engelse en Nederlandse overwinteraars op deze camping aanwezig. Tijdens het avondeten besluiten we morgen met de fiets Benidorm in te duiken voor een eerste verkenning.

Spanje trip maart 2019 (5)

10-3-2019 Vilanova i la Geltru (E) – Valencia (E)

Als we rond 8.00 uur wakker worden en de raamverduistering openen zien we weer prachtig weer. Eerst de katten ontbijten en daarna wij. Nog even een lekkere douche nemen en dan de laatste dingen doen voor ons vertrek vandaag. Gezien de voorbereidingen van gisteren is dit een eenvoudig klusje. We rijden richting receptie en stoppen onderweg nog even voor de laatste afvalscheiding hier en een vers brood in supermarkt. Bij de receptie halen we ook nog wat contanten uit de “flappentapper” en daarna laten we ons uitschrijven en doen de betaling. We hebben deze keer een Nederlandse receptioniste, die ons weet te vertellen dat het stuk waar wij gestaan hebben pas een week tevoren nieuw was opgeleverd. Dat wisten we niet, maar het klopt dat alles er prima uitzag. We gaan op weg richting Tarragona en volgen de zogenaamde kustroute. Sommige delen van deze route laten de Middellandse Zee zien binnen een afstand van enkele honderden meters en dan weer rijden we op grotere afstand en is er geen water te zien. In de dorpen die we passeren is het al aardig druk, want het is vandaag zondag en met dit mooie weer zijn veel mensen op pad. We moeten vandaag ongeveer 340 kilometer rijden en dat zal naar schatting zo’n 5 uur reistijd betekenen. Onderweg willen we een stop maken bij een natuurreservaat in de delta van de Ebro. Dit gebied beslaagt zo’n 320 km2 moerasland, rijstvelden, kanalen en de rivier de Ebro. Na zo’n 2 uur rijden komen we aan in het dorpje Eldebre, waar volgens de beschrijving een informatiepunt moet zijn. Na wat zoeken en manoeuvreren door smalle straten, blijkt dit de lokale VVV (Bureau voor Toerisme) en daar is niemand aanwezig. We maken van deze stop dan maar gebruik om te lunchen. Gezien onze reisduur van vandaag laten we het natuurgebied dan maar voor wat het waard is en gaan niet verder zoeken. Gevalletje jammer! Godelive is snip verkouden geworden en voelt zich niet zo lekker, dus neem ik weer het stuur. Na enkele kilometers door een typisch agrarisch gebied komen we weer op de doorgaande weg langs de kust en vervolgen we de route richting Valencia. Qua verkeer is het vandaag goed te doen en regelmatig is het 4-baansweg, dus rijdt het lekker door. Na een paar uurtjes rijden toch weer even tijd voor een kleine stop op een parkeerterrein langs de weg. Er staan enkele vrachtwagens en een paar personenwagens. Inmiddels is Godelive weer wat opgeknapt en wil zij het laatste stuk richting de camping het stuur overnemen. De navigatie leidt ons feilloos langs Valencia en daarna moeten we de lokale wegen op richting Camping Devesa Gardens, die ongeveer  18 kilometer ten zuiden van Valencia ligt.. De wegen zijn smal, er rijden fietsers langs beide kanten op de weg en dus is de maximum snelheid 60 km. Het is harstikke druk, zoals al eerder opgemerkt in verband met de zondag en het mooie weer. Onderweg passeren we het natuurgebied Parque Natural l’ Albufera. Naast een diversiteit aan bloemen, bomen en planten ligt hier het grootste meer van het Iberisch schiereiland (Spanje dus). Net iets voor 17.00 uur arriveren we op de camping, worden vriendelijk ontvangen en mogen we een plekje gaan bekijken. De relatief kleinere camping staat nagenoeg vol, maar gelukkig kunnen we terecht. Het gros van de kampeerders blijken Spanjaarden, maar er zijn ook Engelsen, Fransen en Nederlanders. Na de installatie pakken we nog snel even de stoelen en een tafeltje en zetten we ons in het late middagzonnetje. De buren zitten ook lekker in het zonnetje met een lekker pilsje. We blijken naast een Nederlandse camper te staan, die onder de kentekenplaat “Mobiledrome Roosendaal” heeft staan. Ook wel toevallig en als we later even een praatje maken met onze buren blijken ze van origine uit Tilburg te komen. Als we wat verder kletsen blijken we dit jaar 41 jaar getrouwd te zijn, wij ook en nog even later blijkt dat zij ook op 3-3-1978 in het huwelijksbootje zijn gestapt. Ook zij zijn enige jaren geleden rond hun huwelijks verjaardag een keer een Nijlcruise in Egypte gaan maken. Wat een toeval! Als het zonnetje langzaam wegzakt en het wat frisser wordt en ook tijd om naar binnen te gaan voor de avondmaaltijd worden we door de buurtjes uitgenodigd voor een bakje koffie ’s avonds. Da’s gezellig en dus accepteren we graag die uitnodiging. Ik maak een maaltijdsalade, die we met het resterende stukje stokbrood lekker wegwerken. Rond 20.15 uur kloppen we aan bij de buurtjes en stellen ons alsnog netjes voor. Zij blijken Wim en Sjan Klazen te heten en hebben enige tijd geleden Nederland verlaten en een hotelletje gekocht in Salm in de Duitse Eiffel. Zij hebben jaren een motorzaak gehad in Berkel-Enschot en zijn met “vervroegd pensioen”, maar willen toch nog wat omhanden hebben. Hun droom een vakantiehuis voor groepen (onder andere motorgroepen) is uitgekomen. Ze praten met veel enthousiasme over hun “Feriënhaus Salm”. In de rustige periodes gaan ze er lekker op uit met hun camper en zij zijn net als wij de camperreis Spanje van de NKC op eigen gelegenheid aan het rijden. Tijdens het gesprek blijkt dat Wim  zo’n 8 jaar geleden een Tia gekregen heeft tijdens het motorrijden en daarbij een ravijn is ingereden. Met een traumahelikopter is hij zwaar gewond, met vele botbreuken en in coma afgevoerd. Ondanks alle ellende blijkt hij met veel geluk, medische behandelingen en eigen wilskracht weer een redelijk “normaal” leven heeft kunnen oppakken, alhoewel hij natuurlijk nooit meer de oude zal worden. Als we afscheid nemen hebben we een heel gezellige avond gehad. Wim en Sjan gaan morgen richting een vriendenpaar, dat geëmigreerd is naar Spanje zo’n 200 km landinwaarts ter hoogte van Alicante. Wij gaan morgen Valencia verkennen.

11-3-2019 Valencia (E)

We worden vanochtend wakker als de camper van Wim en Sjan zijn plekje verlaat. Het blijkt buiten een beetje bewolkt, dus dan maar even rustig aan met ontbijten en de sanitaire zaken. Een uurtje later schijnt het zonnetje weer aan de hemel en kunnen we ons voorbereiden op de trip naar Valencia. Voor de deur van de camping is een bushalte en voor € 1,50 p.p. kunnen we naar Valencia. Ongeveer elk half uur vertrekt er een bus, maar een beetje speling is voor Spanje wel handig blijkt later. Bij de bushalte staat nog een Engels stel, die ook richting stad gaan. In de bus blijken maar ongeveer voor 30% reguliere zitplaatsen te zijn, er is ongeveer 10% aan zitplaatsen voor ouderen, zwangere vrouwen, mensen met kinderen e.d. en 20% open ruimte voor mensen met kinderwagens, rolstoelen en jawel 40% zijn de hang- en sta-plekken. Als we instappen zijn de reguliere plaatsen al bezet, dus we schuiven maar even op een stoel voor ouderen. Enkele haltes verder komt er een ouder stel met kleine kinderen en bieden wij hen een zitplaats aan, die ze dankbaar aanvaarden. De rest van de reis staan en hangen we en de bus wordt steeds voller. In Valencia aangekomen stroomt de bus nagenoeg leeg en krijgen we van het Engelse stel door, dat we bij het eindpunt Ciutat Vella (Oude Stadscentrum) zijn. Dit was niet echt duidelijk, want blijkbaar rijdt deze bus alleen maar lussen tussen begin en eind en is er geen echt busstation, maar een gewone halte. Het is ondertussen tijd om een lunchadres te gaan scoren, dus proberen we met de plattegrond de goede richting te bepalen. We lopen door een grote winkelstraat met allerlei mooie en dure zaken, maar ook de reguliere winkelfilialen zoals bij ons in Nederland. We komen langs een zaak met een grote “M” en gaan voor een menuutje, want we hebben al 2 weken geen friet gezien of gegeten. Als we alle perikelen bij zo’n bestelzuil hebben overwonnen kunnen we aanvallen op ons maal en daarna gaan we verder op pad. We maken foto’s van diverse fraaie gebouwen, waaronder de Mercado de Colon (1914-1916 gebouwd) en het treinstation Noord. Als we richting het Plaza del Ayuntamiento lopen, dat is bijzonder interessant is aangetekend door de camping, zien we een enorme mensenmassa en ontstaat er een oorverdovend geknal alsof de 3e wereldoorlog is begonnen. We hadden al de nodige politie en straatafzettingen gezien, maar hadden geen benul wat er aan de hand was. Op bijna alle gebouwen en balkons staan mensen te kijken, er vliegt een politie helikopter over en ik probeer wat zaken te filmen en te fotograferen. In de ramen van sommige gebouwen zie ik de weerspiegeling van een enorm vuurwerk, maar door de mensenmassa komen we geen stap verder. Na een minuut of 10 houdt het knallen op en verspreiden de mensen zich in alle richtingen. Wij zijn uiteraard reuze benieuwd wat we niet gezien, maar wel gehoord hebben.  Het blijkt een feestvuurwerk te zijn (de Fallas) dat vanaf 1 maart dagelijks om 14.00 uur gedurende 10 minuten wordt gehouden. We zien ook op een balkon een groot gezelschap in feestelijke klederdracht en proberen zoveel mogelijk plaatjes te schieten. Bij dit grootste evenement zijn ook politie, brandweer, rode kruis, burgerwachten en gemeente reiniging in ruime mate vertegenwoordigd. Als het publiek wat uitdunt komen de veegwagens in actie en zien wij een stel in klederdracht voor ons lopen. Even een sprintje en proberen een leuke foto te maken. Het stel is zeer toeschietelijk en poseert voor mij, zodat ik hen en Godelive kan fotograferen. We vervolgen onze voettocht door het prachtige centrum en komen bij het Plaza de la Reina (Plein van de Koningin), waar de Cathedral Metropolitana y El Migulete alle aandacht trekt. De kathedraal blijkt te bezoeken, maar de entree is € 8,00 p.p. en dus besluiten we een bezoek maar over te slaan. We vervolgen onze tocht richting Plaza de la Virgin (Plein van de Maagd), waar ook een kerkgebouw, een museum en diverse fraaie gebouwen te bewonderen zijn. Een tijdje later komen we aan bij de Torres de Serrano (Torens van Serrano), die in 1397 zijn gebouwd en oorspronkelijk de ingang van de stad waren en een onderdeel vormden van de stadsmuur. We passeren de Puente de Serranos (Brug van Serranos), die vroeger over de rivier de Turia liep. De opgedroogde rivierbedding is tegenwoordig een langgerekt stadspark met wandel-, fietspaden, diverse speeltuinen en sportvelden. Op diverse plekken in de stad zien we opstellingen van poppen en afbeeldingen, die een beetje lijken op onze carnavalspoppen, maar hier staan ze op vaste locaties. We kunnen niet precies traceren wat de betekenis daarvan is en soms zijn deze nog ingepakt of misschien zelfs wel weer al ingepakt. Het wandelen is ons al aardig in de benen aan het zakken en dus besluiten we aan het einde van de middag weer richting de bus te gaan. Qua timing perfect, want zo’n 10 minuten na aankomst verschijnt lijn 25 weer en kunnen we richting camping. Valencia is een prachtige stad, we hebben ervan genoten. Onderweg komen we nog langs het Ciutat de les Arts i les Cièncias (Stad van de Kunsten en Wetenschappen), waar diverse moderne gebouwen met diverse bestemmingen te bewonderen zijn. Onze vermoeide benen kunnen dat vandaag niet meer aan. Terug naar de camping voor een hereniging met onze katten en een drankje in de late middagzon.

Reisverslag Spanje maart 2019 (4)

8-3-2019 Camping Vilanova Park

We hebben vandaag geen reisdag, dus slapen we iets langer. Garfield herinnert er ons natuurlijk aan, dat 7.30 uur wel de tijd is voor kattenontbijt, dus even voeren en dan duik ik weer even het bed in. Om 8.30 uur is het dan toch echt tijd om op te staan en als we de raamverduistering openschuiven, dan prijkt er weer een schitterend zonnetje aan de hemel. Tijdens het ontbijt spreken we af om vandaag een bezoekje te brengen aan het stadje Vilanova i la Geltru. Er is een mogelijkheid om met de bus te gaan, maar de afstand tot het centrum is 3,5 kilometer, dus we willen met de fiets gaan alhoewel we ons wel realiseren dat het een heuvelachtig gebied is. We doen onze ochtendrituelen en halen vervolgens de fiets van het fietsenrek af. Dank is het tijd voor koffie, die we in een ochtendzonnetje kunnen nuttigen.  Daarna gaan we de camping even verkennen en doen we wat boodschapjes in de supermarkt op de camping, die niet onderdoet voor een gemiddelde supermarkt  thuis. Er zijn ook diverse producten uit Nederland, zoals van Remia en Jumbo, maar ook is er vers brood en gebak, fruit en groenten en een redelijk assortiment verpakt vlees en vleeswaren. Je hoeft hier niets te kort te komen, maar de prijzen liggen dan wel wat boven het reguliere prijsniveau. Als we ’s middags geluncht hebben maken we ons gereed voor onze fietstocht. Gezien de temperatuur (zo’n 20-21 graden) gaan we in ons trui zonder jas. Het terrein op de camping is al een voorproefje van het heuvelachtige dat ons nog te wachten staat. Omdat we niet met de fiets op de hoofdweg terecht willen komen gaan we even bij de receptie om een omgevingskaart. De camping ligt op de heuvel, dus de weg richting de stad verloopt redelijk soepel, want het gaat een groot deel bergafwaarts. In de stad blijkt het voor fietsers wat lastig om te bepalen waar je nu wel en niet mag/moet fietsen. Echte fietspaden zoals bij ons kennen ze hier niet of amper. Soms zijn er wat fietsstroken (verplicht fietspad borden), die fietsers in 2 richtingen laten rijden, maar die houden dan weer plotseling op en vervolgens …..zoek maar lekker uit. In dat geval besluiten we maar rechts van de weg met het verkeer mee te fietsen en dat blijkt goed te gaan. Nadat we onderweg enkele malen de omgevingskaart hebben gecheckt komen we bij het strand, de boulevard en de jachthaven aan. Het weer is goed en dat levert dus meer levendigheid op bij de haven en de restaurantjes en cafés, in tegenstelling tot enkele dagen geleden in l’Estartit.  Blijkbaar ontwaakt Vilanova inmiddels al wel uit zijn winterslaap. We rijden en kijken wat rond, maken af en toe een foto en gaan vervolgens de Ramblas de la Pau op. Dit is een voetgangers en fietsersgebied tussen allerlei winkels en horeca zaken. Ondanks dat een aantal terrassen nog schaduw hebben, zijn deze toch al redelijk bezet. We fietsen langs een grote kerk, die ook rijkelijk is versierd met gele bloemen en gele linten (symbool van de onafhankelijkheidsstrijd van de Catalanen). Ook brengen we een bezoekje aan het plein bij het stadhuis, dat eveneens versierd is. Er wordt blijkbaar binnenkort een soort braderie gehouden of deze heeft al plaats gevonden, want rondom het plein staan witte marktkraampjes. We rijden verder en zoeken een terrasje in de zon voor een kop koffie / thee met iets lekkers. De jonge vrouw in de zaak blijkt maar weinig Engels te spreken en wij weinig Spaans, maar het blijkt niet tot problemen te leiden en wij krijgen na een paar minuten onze bestelling. De koffie / thee en de koffiekoeken smaken goed en als we later willen afrekenen zegt de vrouw in haar beste Engels  “five and  ten” (5 en 10), waar wij dan € 15,00 uit opmaken en die aanreiken. De vrouw neemt het briefje van € 5,00 en zegt nogmaals “ten” en wijst op de munten in Godelive’s portemonnee, waarbij blijkt dat nog € 0,10 wil hebben. Zo zeggen we allebei, da’s een meevaller 2 consumpties met koffiekoek voor € 5,10. De vrouw tevreden en wij tevreden. Met de kaart in de hand oriënteren we ons vervolgens  op een fietstocht terug richting camping. Dat blijkt redelijk snel te lukken, maar het terrein wordt steeds heuvelachtiger en dus moeten we stukken lopen. Onderweg zit een Spaanse vrouw met schort op een muurtje en ziet aan ons uiterlijk en fiets, dat we toeristen zijn en roept “camping?”, waarop ik “si” (ja) antwoord. Met haar arm wijst ze ons de weg, dus een “gracias” (bedankt) van onze kant kan niet uitblijven. Rond 5 uur arriveren we weer op de camping en kopen een munt voor de wasmachine. Morgen houden we rust- en wasdag. Bij de camper drinken we in het avondzonnetje nog een lekker drankje. Het was een leuk uitstapje met heerlijk weer.

9-3-2019 Camping Vilanova Park

Rond 8.00 uur wordt er op onze camper geklopt. We schrikken wakker en er blijkt een medewerker van de camping aan de deur te staan. Hij verteld ons, dat er een foutje is gemaakt bij de receptie en dat onze plek vanaf vandaag aan anderen is toegezegd. We kunnen wel een plaatsje opschuiven en verontschuldigt zich voor het ongemak. Even ontdaan door deze “koude douche” op de vroege morgen besluiten we dan maar te gaan douchen en ontbijten, want we zullen toch moeten verkassen. Gelukkig hebben we als camperaars niet al te veel spullen om af te breken en op te bouwen, dus de verhuizing is snel afgerond. Het zonnetje schijnt lekker, dus geen straf om even bezig te zijn. Onze nieuwe buren (ook een gepensioneerd Nederlands stel) moeten wel even uitleg, want om nu zomaar 1 plaats op te schuiven is toch wel een beetje raar. Zij zijn vaste kampeerders blijkbaar, die hun caravan in Spanje laten staan en hun domein inmiddels weer helemaal hebben ingericht. Hun plaats is gisteren voorzien van de nodige plantenbakken en potten en het plaatje zou mooi passen in een tuinprogramma van Rob Verlinden. Ook vanochtend kan er door hen niet stil gezeten worden, want er staat de opbouw van een partijtent op het programma. Wij hebben vandaag “wasdag” en Godelive zoekt alle was bij elkaar, het bed wordt verschoond en we gaan op weg naar de wasmachines. Als alle was is ingestoken en de machine draait nog even langs de supermarkt voor een vers brood. Rond lunchtijd blijkt de was al klaar en kunnen we deze ophangen in een warm zonnetje, zodat het drogen kan beginnen. Het is vandaag weer schitterend weer, temperatuur van circa 21 graden en amper wind. Wat wil een mens nog meer, terwijl het in Nederland stormt, regent en minstens 10 graden kouder is? ’s Middags even een dutje, want na gedane arbeid is het goed rusten. Rond koffietijd ’s middags gaat Godelive aan de gang met de was afhalen en opruimen en daarna drinken we een mok thee. We gaan daarna wat spullen opruimen, zodat we morgen weer naar onze volgende plek toekunnen rijden. “s Avonds moeten we natuurlijk de spannende ontknoping van “wie is de Mol” zien en dat blijkt Merel Westerik te zijn. Godelive had de goed keuze gemaakt en ik helaas haar als 2e genoteerd.

Reisverhaal Spanje maart 2019 (3)

6-3-2019 Camping Les Medes in L’Estartit (E)

Na een winderige, maar droge nacht staan we op met een bewolkte lucht.  Het is nog steeds stevig aan het waaien, maar het is droog en de weersverwachting geeft een temperatuur van 17 graden aan. We nemen vandaag een rustdag, dus alles gaat even wat langzamer. Als de ochtendrituelen zijn afgerond is het tijd voor…..”koffietijd”. We spreken af om na de lunch even met de fiets naar de Lidl te gaan, die blijkbaar slechts 1,5 kilometer verderop in het stadje gevestigd is, want we moeten weer wat dingen inkopen. Via de “google maps” laten we ons de weg wijzen en na een minuut of 6 fietsen (zonder vest of jas!!) we de parking van de Lidl op. Het blijkt een grote supermarkt te zijn met vele bekende producten, maar ook wel op de Spaanse markt afgestemd. We kunnen gelukkig bijna alles vinden van ons lijstje en proberen dit in transporteerbare porties te verpakken, want we willen ook heelhuids op de camping aankomen.  Rond 15.00 uur zijn we terug op de camping en pakken we de spullen uit en bergen deze op hun plekje. Daarna even rust, want een kopje koffie gaat er altijd in. Tijdens de koffie besluiten we nog een fietstochtje te maken richting strand en het stadje. Het is wat winderiger geworden, dus we kiezen deze keer wel voor een vest. Na een minuut of 5 arriveren we bij een totaal leeg strand. De wind waait stevig en er staan schuimkoppen op de golven, Voor de kust liggen een paar eilandjes, die Les Medes heten (net zoals de camping). We fietsen via het fiets- en voetpad langs het strand. Links rijen van verlaten appartementen en rechts een strand en dat alles blijkbaar nog in een diepe winterslaap. Wat verder passeren we diverse restaurantjes en winkeltjes, maar ook hier geen enkele activiteit. Een stuk verder wordt er gewerkt met diverse grondverzetmachines aan een stuk grond achter het strand, wat in onze optiek in het seizoen als parkeerterrein voor de diverse strandtoeristen moet gaan dienen. Dichter bij de haven staat een nog steviger wind, die het losse zand van het strand over de boulevard waait. Ook hier een verlaten gebied en dus besluiten we via het stadje terug te keren richting camping. Onderweg zien we nog diverse speeltuintjes, midget golfterreinen, caravan stallingen in de open lucht en gesloten campings. L’Estartit is blijkbaar een plaats met potentie voor het toerisme, maar wij zijn nog te vroeg. Hier en daar een paar cafeetjes met wat publiek en een paar campers, die blijkbaar een kort bezoekje brengen aan dit stadje. Na enige tijd fietsen we weer voorbij de Lidl en zien we een brandstoffenstation met erg aantrekkelijke prijzen  (€ 1,17 voor diesel!) , maar helaas zit onze tank nagenoeg vol. Terug op de camping gaan de fietsen weer op het rek en pakken we de stoelen en tafel in, want morgen gaan we weer verder. Later op de avond gaat het regenen en dus zijn we blij, dat alles droog is ingepakt. We gaan vanavond wat vroeger naar bed, zodat we morgen op tijd kunnen opstaan.


7-3-2019 L’Estartit (E) – Vilanova i la Geltru (E)

’s Nachts regent het nog enkele keren, maar als we wakker gemaakt worden door Garfield voor het kattenontbijt om 7.30 uur is het droog. Het is wat fris in de camper, dus zet Godelive de kachel nog even aan. Als we rond 8.00 uur opstaan is het al aangenaam warm in de camper. We gaan aan de slag met de ochtendrituelen en er breek al een flauw zonnetje door. We moeten vandaag vers water tanken, vuil water aftappen en de toilet legen, dus even langs de camper sani straat. Daarna afrekenen en richting de volgende bestemming in Vilanova i la Geltru ten zuiden van Barcelona. Het is aangenamer dan gisteren en de afstand is goed overbrugbaar, dus hopelijk kunnen we vanmiddag nog even lekker geniet van het weer. We kiezen er wederom voor om niet via de tolweg te reizen en dus weer een stukje – voor ons - onbekend Spanje te ontdekken.  Onderweg zien we diverse uitingen van de Catalaanse strijd voor onafhankelijkheid, die enige tijd geleden in de kiem is gesmoord. Overal gele linten, Catalaanse vlaggen, protest leuzen en zelfs een bordje met “Onafhankelijke republiek Catalonië”.  We rijden na verloop van tijd over een keurige 4 baans-weg door een bergachtig landschap via Gerona richting Vic en vervolgens Tarragona. Rond 14.45 uur arriveren we in Vilanova i la Geltru op Camping /Vakantiepark Vilanova Park. We worden vriendelijk ontvangen en zoals we al hadden gelezen zou dit een echt vakantiedorp met veel accommodaties zijn. We willen het de komende dagen gaan beleven en ervaren. We worden door een medewerker met een bestelbusje naar onze plek begeleidt, die lekker in de zon ligt en vrij is van bomen, dus TV minnende mensen kunnen nu ook aan hun trekken komen. We hebben als buren een bus camper met Frans kenteken, maar die vloeiend Nederlands blijken te spreken. Een gepensioneerd Nederlands stel, dat blijkbaar in Frankrijk woont en lekker aan het toeren is met hun bus camper blijkt in het praatje dat we houden. We zien ook diverse plaatsen bezet door Nederlanders en Britten met caravans, voortenten en allerlei aanbouwen, die blijkbaar tot de overwinteraars behoren. Zij zijn er drift bezig in het zonnetje met hun eigendommen af te spuiten en schrobben of het split op hun standplaats te harken. Wij kiezen ervoor om na het installeren een lekker drankje te nemen met een chipje/pindaatje en lekker in het zonnetje uit te rusten…. Laat de anderen maar werken haha.


Reisverslag Spanje maart 2019 (2)

4-3-2019 Clermont Ferrand (F) – Narbonne (F)

Als we opstaan is het behoorlijk bewolkt en de afgelopen nacht heeft het aardig geregend en gewaaid, maar wij lagen lekker warm in onze rijdende hotelletje. We nemen een lekker warme douche in de verwarmde toiletruimte, die gezien de tijd van het jaar nog voor een deel is afgesloten. Dan is het tijd voor het ontbijten en de camper weer aan kant doen. Onze katten gaan weer in de reisbench en we maken ons klaar voor vertrek. De camping ziet er op dit moment toch wat triest bij, want het weer zit niet mee en de meeste buitenvoorzieningen zijn nog dicht. We zitten binnen no time weer op de doorgaande weg richting Millau en Montpellier. Er zijn stukken 4 baans, die worden afgewisseld met 3 banen of 2 banen. Op een heleboel plaatsen wordt er gewerkt aan de weg en zie je dat uitbreiding naar 4 baans op de rol staat. Ook de snelheden variëren steeds tussen 70-80 en 90, dus echt opschieten is er niet bij. Er blijkt nog steeds een stevige wind te staan, dus houden we ons aan de maximale snelheden. Als we onderweg even willen wisselen van bestuurder nemen we de veelbelovende aankondiging “village d’etap” met allerlei symbolen betreffende voorzieningen. Als we na diverse rotondes bij de “village d’etap” aankomen staat er “fermee” (gesloten) aangegeven. Balen dus en nu weer richting de doorgaande weg. Nadat we weer de diverse rotondes hebben genomen, blijkt dat we helaas de verkeerde kant opgaan. Terug naar af L ! Na een kilometer of 10 kunnen we weer de goede kant oprijden. Bij Millau kiezen we voor de tolweg over het “Viaduc de Millau” en kunnen we lekker doorrijden over de 4 baans-weg. Onderweg zien we veel campers, die vanuit het zuiden weer richting Noorden rijden. Een heleboel hebben aanhangers met motoren of een Smart auto. Vermoedelijk een heleboel overwinteraars, die hun tijd er hebben opzitten. Een poos later verschijnen er borden met Béziers, Narbonne en zowaar ook Barcelone, dus Spanje komt dan toch in zicht. Nu het Spaanse weer nog J! Bij de middagstop puzzelen we even welke camping of camperplaats we nemen. We gaan voor Camping Figurotta in Bizanet (nabij Narbonne), die we rond 16.45 uur bereiken. Het is nog redelijk rustig op de camping en 2 giegelende dames schrijven ons in. De jongste van het stel is blijkbaar in opleiding en er gaat van alles mis. Zelfs de pinautomaat laat een stem horen, die maar niet wil ophouden. We mogen staan waar we willen, dus een plaatsje met mogelijkheid om de satelliet te kunnen ontvangen, zodat we ook nog wat TV kunnen kijken. Het is ondertussen droog geworden en de wind lijkt minder geworden.


5-3-2017 Narbonne (F) – L’Estartit (E)

Vandaag echt naar Spanje en dat moet haalbaar zijn qua afstand. Als we de raamverduistering open doen blijkt het zonnig te zijn en dat stemt ons gelijk goed. We doen onze dagelijkse dingen en laten onze kat Garfield nog even uit aan de lijn, want blijkbaar had die ook al gezien dat het mooi weer was. Als alles is afgewerkt moet hij toch echt weer naar binnen en vertrekken we richting uitgang. Nog even zoeken naar de vuilnisplaats, maar die kunnen we niet direct vinden. Dan maar mee in de camper en onderweg in een vuilnisbak deponeren. Bij de slagboom blijkt deze niet open te gaan. Godelive gaat met de code naar het kastje bij de ingang en toetst de code in, maar behalve een groen lampje dat even knippert gebeurd er niets. Nogmaals proberen, weer niets….. dan naar de receptie, maar die is onbemand. Inmiddels schuift er een Franse camper achter ons aan en deze mensen gaan ons helpen. Blijkt er op een wat onlogische plaats nog een kastje voor uitrijden te staan en dan gaat de slagboom wel open. Wij blij en de Fransen uiteraard ook. We rijden richting de doorgaande weg en laten ons door een eigenwijze navigatie even niet afleiden en gaan dus richting Narbonne. Zo’n 10 minuten later snorren we over de Autoroute A9 richting Spanje en de naamborden en beelden van de omgeving komen ons weer bekend voor. We hebben per slot van rekening jaren in deze hoek vakantie gevierd. In de verte zien we de bergtoppen nog voorzien van een sneeuwdekje, maar die zullen de komende tijd wel gaan verdwijnen.  De druivenranken zijn bijna allemaal al gesnoeid en wachten op het warme weer. Voor Le Perthus (kasteel op de Spaanse grens) wordt nog driftig aan de weg gewerkt en volgens de borden zal dit tot in 2020 gaan duren. De vrachtwagens klimmen met moeite de berg op en dankzij de versmalde rijstroken rijden we daar maar netjes achteraan. Rond 13.00 uur arriveren we op de beoogde Camping Les Medes, die het gehele jaar geopend is. Als we voor de slagboom staan, komt de receptionist ons vragen de camper even buiten de camping op een onverharde parking te zetten en dan in te schrijven. We kijken even verwonderd, maar als we bij die parking komen blijkt op een bordje in 6 talen de uitleg te staan. Ik houd het maar bij dat liedje : “ik heb niks gezien, keek ergens anders na J”. Na het inschrijven mogen een plekje uitkiezen en ons installeren. Het is best druk op de camping en er staan ook een heleboel overwinteraars. Als ik de camper voor de slagboom plaats gaat die niet open???? Ik stap uit en wil naar de receptie lopen, maar inmiddels is een geïrriteerde landgenoot in een grote Mercedes gearriveerd en die zijn blokkade niet kan waarderen en begint te claxonneren. Ik kijk het stel even vuil aan en ondertussen gaat de slagboom al open. Als we op onze plek zijn gearriveerd, blijken die geïrriteerde landgenoten onze overburen. Gelukkig hebben deze een giga caravan en voortent, waar ze veel in verblijven en dus geen probleem. Ik dacht bij mezelf “dan zijn ze met pensioen en op vakantie en dan hebben we zelfs geen 5 tellen geduld!!!???” We installeren onze stoeltjes en tafeltje en gaan lunchen in het zonnetje. Het blijkt 20 graden te zijn en da’s toch wel heel lekker. ’s Middags even een wandelingetje gemaakt over de camping en het viel ons op dat deze camping prachtig sanitair heeft, een buiten- en verwarmd zwembad etc. Geen straf dus om hier te staan. We kiezen ervoor om in ieder geval meer dan 1 nachtje te staan.